EEN AANTAL BERENJAREN GELEDEN...
Onze laatste regentijd.
Stel je voor, Pastuzo. Volgende maand zitten we in Londen.
Waar rivieren stromen met marmelade en de straten geplaveid zijn met brood.
Heb je dat boek over Londen wel gelezen? - Vluchtig.
Ach ja, van lezen krijg ik slaap, maar een stad die zoiets bedenkt...
is voor mij dik in orde.
O, Pastuzo. Kijk eens.
Dat... Dat is een berenwelp.
Lucy... - Laat me zakken.
Doe voorzichtig.
Zakken, Pastuzo. Zakken.
Lucy...
Ik ben bang dat we toch niet naar Londen gaan.
Waarom niet? - We moeten een jong grootbrengen.
Hoe ziet hij eruit? - Vrij klein.
En vrij snotterig.
Maar hij lust wel marmelade. - Dat is een goed teken.
Ja, Pastuzo. Als wij voor deze beer zorgen...
denk ik dat hij het ver zal brengen.
Lieve tante Lucy. Is alles goed in het berenrusthuis?
In Londen is het genieten deze zomer.
Ik heb nu echt door hoe dingen werken.
Er is elke dag wel iets nieuws te doen.
Paddington, er is een stoomkermis. Ik ga erover schrijven voor mijn krant.
Wie boeit dat?
Ze reizen de wereld rond in een stoomtrein.
Dat vind jij toch ook leuk? - Ja, maar mondje dicht. Niet cool.
Zullen we met zijn allen gaan? Papa is kampioen kokosnootwerpen.
Bullseye Brown noemden ze hem. - Nu niet meer. Dat is voor jongelui.
U bent topfit voor uw leeftijd, Mr Brown. - Dank je, Paddington.
Hoe oud denk je trouwens dat ik ben?
Een jaar of tachtig? - Tachtig?
Minstens.
Wacht eens, jonge beer. Je zou je toch achter je oren wassen?
Heb ik gedaan, Mrs Bird...
Hoe is die daar verzeild geraakt?
Ik voel me thuis in Windsor Gardens.
Bonjour, mademoiselle.
Goeiemorgen, Paddington.
Ik heb ontbijt voor je. - Dank je.
Van jouw broodjes word ik vrolijk.
Goeiemorgen, dr. Jafri. Sleutels niet vergeten?
Sleutels... Ho...
Net op tijd. - Dank je wel, Paddington.
Heerlijk weertje, kolonel. - O ja? Echt wel genieten.
Hoe was uw date, Miss Kitts? - Het wordt hem niet, maar:
Er zwemmen nog genoeg vissen rond. - Precies.
Goeiemorgen, Paddington. - Goeiemorgen, Mr Barnes.
Dag, Paddington. - Au revoir, mademoiselle.
Vraag eens wat.
De snelste weg van Baker Street naar Big Ben.
Makkie. Rechtsaf naar Portman Square...
Iedereen heeft me hartelijk ontvangen, al hebben ze het druk.
Mrs Brown wil naar Frankrijk zwemmen.
Wel veel moeite als je met de boot...
't vliegtuig of de trein kunt. Maar daar gaat het niet om.
Ze heeft de hele zomer avonturenverhalen geïllustreerd.
En nu wil ze er zelf ook een meemaken.
Judy lijdt aan een gebroken hart.
Ik gedumpt? Je bent zelf gedumpt, Tony.
Haar eerste reactie was non worden.
Maar dat ging snel over. Ze stortte zich op een hobby.
Ze vond een oude drukpers op school en begint nu een krant. Zonder jongens.
Nu alleen nog nieuws.
Jonathan gaat nu ook naar de grote school.
Hij heeft in de zomer een stoomtrein gebouwd.
Maar ik zeg niks, want het is 'niet cool'.
Hij heeft een heel nieuwelook, heet tegenwoordig J-Dog...
en houdt absoluut niet van stoomtreinen.
Maar Mr Brown had 't het drukst. Hij kreeg een verrassing op het werk.
Met genoegen deel ik u mede dat het nieuwe hoofd Risicoanalyse wordt:
Mr Steve Visby.
En dat leidde volgens Mrs Bird tot een complete midlifecrisis.
Hij ging zijn eten blenderen...
zijn haar verven...
en aan 'chakrabatics' doen.
Stel je geest open, dan volgen je benen vanzelf.
Dank je, Paddington. - Ga zo door.
Tante Lucy, u hebt me naar Londen gestuurd om een thuis te vinden...
en dat is gelukt.
Ik heb een geweldig gezin...
en heb overal vrienden gemaakt.
Alsjeblieft, Wolfie.
Ik hoop dat u tevreden zou zijn als u me kon zien. Veel liefs van Paddington.
Mr Gruber? - Mr Brown, kom verder.
Ik heb net bezoek gehad van Madame Kozlova, van de kermis.
Bij het opruimen vonden ze deze kisten vol aandenkens die verloren gewaand waren.
Ze vroeg of ik ze wilde verkopen.
Er zit misschien wel iets bij voor de verjaardag van je tante.
Goed idee.
Ha, kijk eens.
Erg leuk, Mr Gruber, maar... - Ja, het moet perfect zijn.
Nu oom Pastuzo dood is, ben ik haar enige familie.
En een beer wordt niet elke dag 100 jaar. - Zeg dat wel.
Wat vind je van deze rolschoenen?
Mr Gruber, even serieus.
Misschien is je tante inmiddels wel uitgerold.
Je hebt gelijk.
O, wat is dit?
Ha, dat zal het uitklapboek zijn. Heel interessant.
Madame Kozlova's overgrootmoeder...
die met de kermis begon, was ook een groot kunstenares.
Van elke stad waar ze stonden, maakte ze een uitklapboek als herinnering.
En dit is Londen.
O, Mr Gruber. Het is geweldig.
Tante Lucy wilde altijd al naar Londen, maar het lukte nooit.
Maar als ze dit ziet...
is het alsof ze toch hier is.
Tante Lucy...
Paddington.
Kom maar mee, tante Lucy. - Graag. Ik wil alles zien.
Wel, wat vindt u ervan? - Het is schitterend.
Allemaal instappen. - Anderhalve beer, graag.
Pas op het opstapje. - Wat een beleefde jongeman.
Wat een beleefde jonge duif.
O, Paddington. Je hebt een oude beer heel gelukkig gemaakt.
Dit is perfect.
Een probleempje. - O ja?
Dit uitklapboek blijkt uniek te zijn en ze willen er behoorlijk wat geld voor hebben.
Mrs Bird vond een muntje in mijn oor. Misschien zit er nog meer.
Er is wel meer nodig dan een oortje vol.
Ik vrees dat je wel duizend muntjes nodig hebt.
Ik vind dat aapje eigenlijk superleuk.
Dat repareer ik wel.
Heel vriendelijk, Mr Gruber. Maar tante Lucy heeft zoveel voor me gedaan.
Hiermee zou ik haar kunnen bedanken.
Ik ga werk zoeken en ik ga dat boek kopen.
Zo terug, Paddington.
Ciao Ciao. - Ciao ciao, Mr Giuseppe.
Goedemiddag. Welkom bij Giuseppes herensalon.
Zegt u het maar, meneer. Scheren? Pommaderen? Of even borstelen?
Even bijknippen. - O, ik fatsoeneer het hier alleen.
Perfect. Even de nek en opzij fatsoeneren.
Ja, maar... - Geen gemaar. Aan de slag.
U zegt het maar.
S-a-l-o-n G-i-u-s-e-p-p-e...
Kan ik straks terugbellen?
Ik geloof dat ik op het punt sta om een klant te scheren.
O, gelukkig.
Ik zet u even in de wacht.
Maar ik wil niet. - Je hoeft heus niet bang te zijn, Nelson.
Kom binnen. Ga zitten.
We gaan wel ergens anders.
Dat is niet goed.
Ik gebruik even wat haarproduct, meneer. - O, ga je gang.
Voor mekaar.
Het is veel beter geworden dan ik had gedacht.
Wat is dit nou weer?
Dat is... marmelade. - Marmelade?
Harige marmelade.
Haal het eraf. - Jawel, meneer. Onmiddellijk.
Ah bah. Wat bezielt jou?
Mr Giuseppe, het lijkt erger dan het is.
Bent u ooit ontslagen, Mr Brown? - Euh, nee.
Ben je wel klaar voor de arbeidsmarkt? Het gaat er stevig aan toe.
Een goedaardig beertje lopen ze onder de voet.
Je kunt niemand vertrouwen. Daarom maak ik mijn krant alleen.
Heeft dat met Tony te maken?
Alles heeft met Tony te maken. Niemand wil je helpen met die domme krant.
Ik doe me niet anders voor dan ik ben. - Ik ook niet. G-Man.
J-Dog. - Vuistje.
Tante Lucy zei: Beleefdheid duurt 't langst.
Tenminste één verstandig mens.
U bent beleefd. En u hebt de top bereikt. - Welnee.
Ik heb halverwege gepiekt. En nu ben ik grijs, dik en krakkemikkig.
Die woont toch in dat grote huis?
Phoenix Buchanan. - Paps beroemde klant.
Lid van onze Platina Club. En een beroemde acteur.
Vroeger. Nu doet hij alleen hondenvoerreclames.
Mrs Bird mag hem niet omdat hij haar naam steeds vergeet.
Rustig. Oké, nog even dan.
Genoeg. Sorry, ik ben zo erg vanavond.
Ik ben zo trots als een kat met zeven staarten...
dat ik deze prachtige stoomkermis mag openen.
Maar toen Madame Kozlova destijds hiermee begon...
dacht ze niet aan mensen zoals ik, wat ik ook zijn mag:
VIP, ster... Niets voor mij. Nee...
Theaterlegende, nog zo een.
Nee, ze had jullie voor ogen. Het gewone volk.
Daarom ga ik een van jullie vragen om de kermis te openen.
Vrijwilligers? Wie?
Iene miene mutte, tien pond...
beet We nemen die jonge beer. Geweldig.
Kom, jonge beer. Klim er maar op, pluizige vriend.
Heel goed. En jij bent...? - Paddington Brown.
Natuurlijk. Mijn nieuwe buurman. Jij woont bij Henry en Mary...
en de geweldige Mrs...
Goed dan, je weet vast wel wie ik ben. - Jawel. U bent een beroemde acteur.
Vroeger althans. Nu doet u hondenvoerreclames.
Een mens moet toch eten. - Wat? Hondenvoer?
Heel geestig. Maar goed...
Ze zeggen dat bij Madame Kozlova al je dromen uitkomen.
Wat zou jij wensen? - O, dat is makkelijk.
Een Verjaardagscadeau voor tante Lucy. - De schat.
Ik heb een uitklapboek van Londen op het oog. Van Madame Kozlova.
Maar het is erg duur, dus ik moet veel geld in mijn poten zien te krijgen.
Ik weet niet of we dat kunnen bieden, maar natuurlijk wel reuzeveel plezier.
Dus als je een pootje helpt, verklaren we nu Kozlova's stoomkermis...
voor geopend.
Paddington, zeer bedankt.
Geweldig, dank u wel.
Mrs Brown... - Momentje nog.
Even onder elkaar:
Dat uitklapboek...
Kent u het? - Ik dacht dat het verloren was gegaan.
Waar heb je het gevonden? - In Mr Grubers antiekzaak.
Hij heeft het opzij gelegd, en ik zoek nu een baan.
Hebt u misschien advies voor me?
Nee, dat niet.
Je moet onder aan de ladder beginnen en je omhoog werken.
Weet u, Mr Buchanan...
u brengt me op een briljant idee. - O ja?
Ik word glazenwasser.
Hallo? Is daar iemand?
Hallo? Glazenwasser. - Nee, bedankt.
Echt niet, kolonel? Ze zijn smerig. - Kan me niet schelen, ik betaal niks.
Ik doe ze toch maar.
Goeiemiddag, kolonel. Weet u dat er een beer op uw dak zit?
Hij lijkt mijn ramen te doen. - Zal ik de goten meepakken?
Ja, graag.
Ik wil niks zeggen, kolonel...
maar ik zou geen ongenode gast op mijn pand willen.
En als hoofd Buurtbescherming... - Is dat een officiële functie, Mr Curry?
Of hebt u gewoon een gele jas gekocht?
Ik hou je in de gaten, beer.
Sorry.
VERJAARDAGSPOT TANTE LUCY
het helpt je aan de slag
bij 't klusje van de dag
beetje zeep en water meng het door elkaar
plens het lekker tegen 't raam
sop terwijl je danst tot het prachtig glanst
wrijf het lekker in op en neer, heen en weer
sop en wrijf met je lijf
heen en weer sop en wrijf
Nog één dag, tante Lucy.
Mr Gruber?
U bent Mr Gruber niet.
Wegwezen. - Niks ervan.
Stop. Houd de dief.
Hier met dat boek.
Inbraak bij Gruber. Verdachte is 'n kleine beer met een rode hoed en blauwe jas.
Stop.
Kom terug.
Kom op, Wolfie.
Laat los. - Geef terug.
Leuk geprobeerd, beer. - Ho, Wolfie.
Toedeloe.
Huil Jongen.
Pardon. Mag ik even? Wie ben jij?
Verdomme.
Dat boek is gereserveerd voor tante Lucy.
Hallo.
Niet met je snavel. Wolfie.
Bedankt, Wolfie.
Kom op. Goed zo.
Goed dan.
Ik ben erbij. - Hier dat boek.
Dat gaat helaas niet. Doei.
Waar is hij naartoe?
Staan blijven.
Fijn dat u er bent, agent. - Doe je... poten omhoog.
Maar ik ben niet de dief. Ik zat achter hem aan, en ineens ging hij...
In rook op?
Wel, inderdaad.
Paddington.
Ho, wacht. Rustig aan. Hij gaat mee. - Het moet een vergissing zijn.
Wat is er gebeurd? - Op heterdaad betrapt.
Hij brak in bij Grubers Antiek. - Kijk eens aan.
De aap komt uit de mouw.
We hebben die beer met open armen ontvangen. En open deuren.
Jullie althans. Ik had drie sloten, geheel volgens de richtlijnen.
En al die tijd plunderde hij de boel bij jullie.
Paddington...
Een mooie buit, zeker weten.
Het kwam eigenlijk goed uit dat die beer ineens opdook.
Hij is verdacht, en wij gaan vrijuit.
Inderdaad, Magwitch.
Dat was een fraaie voorstelling van ons.
Net als in die goeie ouwe tijd.
Wat kijk je zuur, Hamlet?
Als je iets op je lever hebt, zeg het dan hardop.
'Het zal nimmer deugen.' Serieus? Jij altijd met dat geweten van je.
Sta je hier liever stof te vangen...
terwijl ik mezelf verneder in een hondenpak op televisie?
Of dat we weer furore maken in de grootste onemanshow...
die West End ooit heeft gekend?
Dank u wel, lieve schatten.
Dank u wel. Jullie zijn het einde.
Diepe buiging. Dank u wel.
Ja, Scrooge. Het kost een vermogen.
Maar als ik gelijk heb, gaat dit boek daar nu juist voor zorgen.
Dit is geen stoffig stuk antiek.
Op elke pagina wijst een vrouwtje naar een aanwijzing.
Als we alle aanwijzingen vinden...
zijn we weer rijk.
En zijn onze hondenvoerdagen geteld.
Uw diner is opgediend, heer. - Dank je, Simkins.
Als uw hond, net als ik, een zeker niveau gewend is...
beveel ik Harley's Gourmet-diner aan.
Meer smaak, meer heerlijke ingrediënten, meer... Mag ik dat zeggen?
...klasse?
Harley's Gourmet-hondenvoer. Niet geschikt voor mensen.
De rechtbank. Allen staan.
Diep inademen. Je weet wat Mr Brown zei:
Je bent jong, je heb niks misdaan. Het komt goed.
Mits je een redelijke rechter treft.
Orde in de zaal.
O jee. - De zaak van de staat tegen Paddington...
Brown.
O ja, hij vond het boek prachtig. Hij was er moteldebotel van.
Dus u hebt het erover gehad dat het zo duur was.
Ja, maar hij werkte voor het geld.
Ik weiger te geloven dat jongeheer Brown in mijn zaak zou inbreken.
Er zijn pootafdrukken aangetroffen: hier, hier en hier.
En de substantie die marmelade bleek te zijn...
is hier gevonden.
En is dit dezelfde marmelade?
Jawel.
Phoenix Buchanan, belooft u de gehele waarheid te spreken?
Mogen mijn ingewanden rond mijn nek geknoopt worden...
als ik daarin verzaak. Dat beloof ik.
Het gevang is geen pretje.
Ik kan het weten, ik heb drie jaar in Les Misérables gespeeld.
Mr Buchanan, u woont bij de verdachte in de straat.
En u was ooggetuige van het delict die avond.
Inderdaad. Ik was nog laat wakker toen ik merkte dat er rumoer was op straat.
Ik ging naar mijn prijzenkamer, een vrij grote kamer met zicht op de kiosk.
En ik zag Paddington op een nogal haveloos ogende hond rijden.
Mary Brown maakte deze schets...
op basis van de beschrijving die de beer heeft gegeven.
Hebt u deze man die avond op straat gezien?
Wel een aantrekkelijk heerschap.
Schitterende ogen. - Ja, maar hebt u hem gezien?
Uw antwoord bepaalt of de beer schuldig is.
Hebt u die man gezien?
Helaas...
niet.
Maar misschien was hij al weg.
Wees hem genadig, hij is nog maar een jong beertje.
Paddington Brown...
tien jaar voor diefstal...
O, maar ik heb het... -...en zinloos geweld tegen een kapsel.
Meelopen.
O, Mrs Brown leest altijd voor als ik ga slapen. Het is zeker niet...
Sorry, knul. Aan sprookjes doen we hier niet.
Lieve tante Lucy, er is veel gebeurd sinds mijn laatste brief.
Er was een misverstand rond uw cadeau.
Daardoor moest ik weg uit Windsor Gardens en woon ik nu...
ergens anders.
Het is minder knus dan bij de Browns...
maar het is wel een historisch pand.
Het is een van de grootste Victoriaanse gebouwen in Londen.
En de beveiligingsvoorzieningen zijn onovertroffen.
Ik mag de Browns maar eens per maand zien.
Wat zouden ze nu doen?
HEBT U DEZE MAN GEZIEN?
Ze zullen me toch niet vergeten?
Natuurlijk niet. Je hebt het over de Browns.
Ze maken alles in orde, ik mag naar huis, koop uw cadeau...
en dan is alles weer goed.
Zolang moet ik het zien vol te houden.
HARNASEXPOSITIE
D...
De jacht is geopend.
325, 326, 327...
Zet 'm op, Paddington. Manieren.
Goedemorgen, wilt u bij de tuiniersclub?
Wil jij in een heel diep gat begraven worden?
Gaat u voor. - Spooner‚ R. Werkplaats.
Brown, P. Wasdienst.
Juist. De was.
Was, was...
Ha, was.
O, het is maar één rode sok.
Wat kan er nu gebeuren?
Goeiemiddag, jongens.
Eigenlijk fleurt de boel best op door dat roze.
Eigenlijk moet jij maar van je maaltijd genieten...
want het kan je laatste zijn.
Ach, ik ben culinair recensent. Het is niet zo erg als het lijkt.
Het is erger.
Wat is dit? - Dat weet niemand.
En wij eten het drie keer per dag, al tien jaar lang.
Ga dan met de kok praten.
Met Knokkels?
Twee dingen als je het hier wilt overleven:
Hou je kop laag, en nooit met Knokkels praten.
Ik vind het wel een goed idee.
Als jij zorgt dat Knokkels het menu verandert...
vergeten wij dat je flamingo's van ons hebt gemaakt.
Goed dan. - Doe het niet.
Tante Lucy zei: Wie het goede zoekt in de mens, zal het vinden.
Zij heeft Knokkels dus nooit ontmoet.
Neem me niet kwalijk. Mr Knokkels?
Mag ik u heel even spreken over het eten?
Verpleging naar de kantine.
Had je...
een klacht?
Ik wil het geen klacht noemen. - Wat jammer.
Ik vind het juist zo leuk als mensen klagen.
Echt waar? - Oh, ja.
In dat geval: het is erg korrelig.
En klonterig. En het brood...
Lijkt me duidelijk. Het menu mag volledig op de schop.
Veel geld is er niet, maar wat saus kan toch wel?
Sorry, ik zal het even...
Zo wrijf ik het erin.
Ik weet hoe je ketchup eruit krijgt.
Wacht. Was dat wel mosterd?
Nu is het nog erger.
Weet iemand iets tegen ketchup?
Jongens?
Laat maar. Stuur een priester.
Luister, onderkruipsel. - Ik luister.
Niemand heeft aanmerkingen op mijn eten.
Niemand spuit Smaakmakers op mijn schort.
En niemand mept mij op mijn hoofd met een baguette.
Geen gemep. - Het menu gaat op de schop.
Dagschotel?
Berenpastei. - Dat lijkt me niks.
Wat is dit? - Dat is een boterham met marmelade.
Marmelade?
Gemaakt volgens het recept van tante Lucy.
Kan jij dit dan maken? - Jazeker.
Opzij.
Kom overeind, stelletje schijtlijsters.
Luister goed.
Deze beer valt nu onder mijn bescherming.
Wie hem ook maar een haar krenkt, krijgt met Knokkels McGinty te maken.
Knokkels, met een hoofdletter Ng.
Dank u wel, Mr McGinty. - Bedank me nog maar niet.
Ik doe niks voor niks voor niemand.
Pardon?
Ik zal je beschermen zolang je die marmelade maakt.
Afgesproken?
Afgesproken.
Iemand zal hem wel een keer herkennen.
Is er iets, Mr Gruber?
Iets aan deze kwestie zit mij niet lekker.
Wat dan? - De avond van de inbraak...
toen jongeheer Brown riep, ging de dief er via de trap vandoor.
Recht door de winkel, via de voordeur, waardoor het alarm ging.
Ja, maar hij ging dus niet recht door de winkel.
Hij liep hierheen om het boek te pakken.
Waarom geen sieraden of een vaas? Die staan dichterbij en zijn meer waard.
Hij weet vast niet veel van antiek.
Tenzij hij meer over dat boek weet dan wij.
Het klinkt gek, Madame Kozlova, maar Paddington is onschuldig.
We denken dat het de echte dief te doen was...
om uw overgrootmoeders uitklapboek.
Het uitklapboek? - Het klinkt vergezocht, ja.
Kunt u iets vertellen over dat boek? Alles kan van belang zijn.
Het is nogal een verhaal. - Echt waar?
Kom maar mee.
Ik laat zien waar het zich afspeelde.
Mijn overgrootmoeder, die deze kermis is begonnen...
was de beste artieste van haar generatie.
Ze kon leeuwen temmen, vuur spuwen, degens slikken...
maar ze was vooral beroemd vanwege de trapeze.
Ze noemden haar de Vliegende Zwaan.
Overal werd ze bedolven onder de geschenken, en ze werd schatrijk.
Maar waar rijkdom is, is ook... jaloezie.
De goochelaar wilde het hebben.
En de Vliegende Zwaan...
werd de Stervende Zwaan.
Hij ging naar haar woonwagen en deed de kluis open.
Maar in plaats van een schat vond hij alleen maar een van haar uitklapboeken.
Twaalf monumenten van Londen.
Ze hadden hem in het nauw, maar hij verdween.
En van hem en de schat is nooit meer iets vernomen.
Ik wist dat er iets met dat boek was.
Waarom leg je het anders in een kluis? - Geloof je die flauwekul?
Madame Kozlova tekende twaalf monumenten in dat boek.
Misschien zijn het niet alleen monumenten, maar ook... wel...
aanwijzingen. Naar de plek van haar fortuin.
Een schatkaart? - Precies.
En daarom heeft de dief het gestolen.
Morgen ga ik langs al die monumenten. Wie weet vinden we iets verdachts.
Te veel avonturenverhalen, Mary.
Ze is waarzegster. Ze speldt je gewoon wat op de mouw.
Wat ben je de laatste tijd bekrompen. Waar is de man die ik getrouwd heb?
Die had me wel geloofd. - O, die. Die is verdwenen.
Je man is een krakkemikkige kerel. Geen Bullseye Brown.
Bullseye.
Henry...
Maar Paddington heeft er niks aan als wij blind gaan rondrennen.
We zoeken deze louche bedrieger, geen piraat op jacht naar een schat.
We zien iets over het hoofd aan hem.
Volgens mij kende hij het verhaal van het fortuin.
Hij is er op dit moment naar op zoek.
Wel, opa...
vanavond gaan we op zoek naar aanwijzing twee.
De locatie: St Paul's Cathedral.
Maar hoe glippen we ongezien binnen?
Opkomst van Zuster Isabella.
Wakker worden.
Marmeladetijd.
Wel, jongens. Succes.
Mr McGinty... - Wat moet je?
Wel, ik ben dus onschuldig. Hebt u advies over hoe ik mijn naam kan zuiveren?
Nu we vrienden zijn... - Vrienden? Ik ben je baas.
Gaat u voor.
Waarom? Zodat je me in mijn rug kunt steken?
Nee, omdat het beleefd is. Tante Lucy zei: Beleefdheid duurt het langst.
Je laat je inhalen. Je bent dus een wat je.
De ingrediënten liggen daar.
Helpt u niet mee? - Nee. Aan de slag.
Maar er komen 500 gevangenen. Dat zijn duizend sappige sinaasappels...
Regel één: geen gepraat.
Regel twee:
Geen geneurie, geen gezang...
of enige andere uiting van blijmoedigheid.
Oei, wat zwaar.
Kom, schouders eronder.
Die netten zijn zwaar. - Pak ze dan een voor een.
Een voor...
een.
Eén sappige sinaasappel.
Twee sappige sinaasappels.
Drie sappige sinaasappels.
Vier... - Wat doe je nou?
Ik pak ze een voor een. - Eén net per keer.
Sorry. Ik ervaar deze werkomgeving als zeer stressvol. Tante Lucy zei...
Ik ben tante Lucy spuugzat.
Ze lijkt me een vreselijke ouwe tang.
Pardon?
Ik zei: jouw tante Lucy lijkt me een van de meest naïeve...
onnozele, gestoorde...
Wat is er?
Waarom kijk je zo?
Wat is het hier warm. Heb jij het ook zo warm?
Staat de oven nog aan?
Dat heet een strenge, strakke blik.
Geleerd van Tante Lucy, voor ongemanierde mensen.
Ik weet alles van de strakke blik. Die heb ik uitgevonden.
Maar niet slecht voor een beer.
Ik lijk misschien een keiharde crimineel, maar ik ben onschuldig.
Als u me niet helpt met mijn straf, helpt u dan met de marmelade.
Goed dan.
Dank u. - Niet dat je veel aan me hebt.
Dit zijn niet echt kokshanden. - Dat weet ik niet.
Het lijken mij prima sinaasappelpersen.
Sinaasappelpersen?
Goed.
Nee. Beter.
Tomaat. Heerlijk.
Ja. Precies goed.
Voorzichtig met messen. Tante Lucy zei dat verstandige beren...
Waar hebt u met messen leren werken? - Dat wil je niet weten.
Maar het is uitmuntend.
En... nu.
Goed, nu de suiker.
Zo wordt het sap marmelade.
Hoeveel? - Veel.
Nog zoiets.
Een kneepje citroen.
Een snuifje kaneel.
En nog een beetje suiker.
Zo goed? - Dat is nog niet te zeggen.
Pas als het stevig is.
St Paul's Cathedral is een van de beroemdste monumenten van Londen.
De koepel is vandaag helaas gesloten...
omdat een beeld gisteravond op bizarre wijze is gesneuveld.
Excuseer, wat is hier gebeurd? - Er is een non doorgedraaid.
Dat gebeurt soms. De politie heeft ze bij elkaar geroepen.
Niks ervan, zuster. Daar blijven tot de rechercheur het zegt.
Omdraaien.
Tussen ons: volgens mij is de echte boosdoener ontglipt.
Hoe komt u daar bij? - Ik heb haar gezien.
Ik zat in de koepel te kijken hoe de nonnen binnenkwamen.
Ineens viel me iets op.
Eentje maakte zich los en liep naar de Fluistergalerij.
Alleen Onze Lieve Heer weet wat ze daar deed.
C...
Maar ik kwam in actie, als tweede plaatsvervangende chef Beveiliging.
Attentie, een ongewoon aantrekkelijke non maakt amok in de koepel.
Noodprotocol. Houd die verrukkelijke zuster tegen.
Ik vloog er bliksemsnel achteraan.
Maar toen we de boel hadden afgesloten, was ze verdwenen.
Goedenavond, mijn zoon. - Goedenavond, eminentie.
Zo'n mooie vrouw heb ik heel lang niet gezien.
Zou u haar kunnen beschrijven?
Met alle genoegen.
Heren, als ontbijt biedt chef McGinty een sinaasappelmarmelade...
op een warme boterham zonder korsten...
met daarop nog een warme boterham zonder korsten.
Bon appetit.
Jullie kunnen kiezen: graag of niet.
Gaat het, Knokkels?
Waarom ga je niet bij ze zitten? - Geen zin.
Ben je bang voor wat ze ervan vinden?
Hoe vinden ze het? Hebben ze iets gezegd?
Ze vonden het smerig. Ik wist het wel.
Mijn vader zei al dat ik nergens voor deugde.
Kom eens kijken.
Kom mee.
Paddington, ik heb een raar tintelend gevoel in mijn buikje.
Volgens mij is dat trots.
Ik vind het maar niks.
Heb je nog iets anders?
Wel, als toetje.
Wij kunnen alleen marmelade maken, maar als jullie recepten hebben...
Ze weten het verschil niet tussen pectine en paprikapoeder.
Mijn oma maakte een heerlijke chocoladerol.
Ik weet het recept nog wel, denk ik.
Charley Rumble maakt een fraaie kruimelvlaai.
En ik een aardbeien-panna cotta, met granaatappelgelei.
Dat klinkt goed. Vind je niet, Knokkels?
Kom op, dan gaan we kokkerellen.
Mooie chocoladerol, Spoon.
Dank je, Phibs.
Hier, Paddington. - Knokkels...
Kom op met die petitfours.
Excuseer, Professor. Wat zou tante Lucy zeggen?
Altijd een vorkje gebruiken.
Wilt u proeven? - Graag.
Butterscotch.
OOST WEST, GEVANGENIS BEST
En zo bleek het monster helemaal niet zo'n monster te zijn.
En ze werden allemaal dikke vriendjes.
Einde.
Bedtijd.
Jullie hebben je schoonheidsslaapje nodig. Morgen is het bezoekdag.
Hopelijk hebben jullie goed nieuws.
Deze maand zijn deze schimmige figuren gesignaleerd bij drie Londense monumenten.
De dief hoort vast bij een bende. - Die het boek als schatkaart gebruikt.
Weten jullie wie het zijn? - Nog niet, lieverd.
Misschien moet ik eens kijken.
Pardon, dit is privé.
Het geeft niet, dit is mijn vriend Knokkels.
En dit zijn Phibs, Spoon, Jimmy de Rat...
T-Bone, de Professor, Squeaky Pete...
Double Bass Bob, Farmer Jack, Mad Dog...
Johnny Cashpoint, Sir Geoffrey Wilcott... - Stem op mij.
En Charlie Rumble.
Wat leuk om kennis te maken.
Een hele geruststelling dat Paddington zulke lieve vrienden heeft.
Mogen we heel even?
Wat doe je nou? - Ik praat tegen die vriendelijke mannen.
Mary, ze zijn niet te vertrouwen. Kijk ze dan.
Een onguur stelletje bij elkaar.
Die baardaap kan zijn hersencellen op één hand tellen.
We kunnen u nog steeds horen, hoor.
U deed het licht uit.
De microfoon zit aan de andere kant. Er staat 'microfoon' op.
Heren, als ik u heb beledigd...
Laat maar. We zijn dol op die knul.
En als er iemand een bende weet te herkennen, zijn wij het wel.
Alle hulp is welkom. - Alstublieft.
En, Knokkels?
Ik ben bang dat ik ze niet herken. Jongens?
Ik kan geen commentaar geven.
Je vrienden zoeken het in de verkeerde hoek.
Een non, een paleiswacht en een koning?
Het lijkt eerder een Verkleedpartij dan een bende.
Wat doen we nu?
Kijk eens uit. - Sorry.
Ik ben humeurig zonder ontbijt.
Sleutels...
Drommels.
Je mag hier niet parkeren. - Ik haal het vuilnis op.
Echt niet, grapjas. Je bent aan het leren.
In de baas zijn tijd. Dat ga ik melden. En die muts ook.
Goeiemorgen, Miss Kitts, kolonel. - Goeiemorgen, Mrs Brown.
Judy vroeg of ik dit wilde afgeven. - Propaganda.
Die troep raak je heus niet kwijt.
Iedereen weet dat die beer van jou de dader is.
Het is hier stukken veiliger zonder hem.
Dat scharminkel. Je gaat naar het asiel. Blaffen binnen de bebouwde kom.
Geef maar. Het moet onder de toonbank, maar hij wordt wel gekocht.
Het leest als een boek. Daardoor denken mensen nu anders over uw beer.
Jullie moeten die dief vinden. - We doen ons best.
Weet jij niet waar hij is, Feathers?
Achter je.
Wat zei je?
Mary? - O hallo, Phoenix.
Kom even binnen. Ik wil alles horen over het onderzoek.
Er gebeuren allerlei rare dingen in de stad.
Bij al die monumenten uit dat boek duiken vreemde figuren op.
Ik weet het niet...
Het kan ook toeval zijn. Henry zegt dat het mijn verbeelding is.
Wij zijn kunstenaars.
We laten onze verbeelding de vrije loop, als bizons op de prairie.
Maar in dit geval moet ik zeggen dat Henry misschien wel gelijk heeft.
O ja? - Maar ik heb wel een nieuwtje...
waar je vast vrolijker van wordt.
Het lijkt erop - gekruiste vingers...
dat de financiering voor mijn onemanshow er komt.
Monologen en zang met mijn bekendste personages. Wil je een voorproefje?
Stel je voor: donker. En dan ineens: schijnwerper, op mij.
Mary, wat kijk je sip.
Hou je niet van musicals? - Nee, dat is het niet.
Maar het is zo oneerlijk dat Paddington vastzit...
en het leven gewoon doorgaat. - Ach, ja.
Het is lastig te accepteren dat hij heeft gewonnen...
die man met die schitterende blauwe ogen.
Wat zeg Je?
Die man op de poster, jouw prachtige tekening.
Ja, maar hoe weet jij dat hij blauwe ogen had?
Het was een potloodtekening.
Dan heb ik ze zeker zelf ingekleurd.
Phoenix Buchanan? - De meester van de vermomming.
Ze is gek. - Denk eens na:
Iemand weet van de Kozlova-schat. - Vermeende schat.
Knokkels zei dat we geen bende zochten. - Er is geen bende.
Het is één man. - Feathers wist het allang.
Feathers? Wie is dat?
Die papegaai van de kiosk?
Kunnen we heel even terug naar de aarde?
Phoenix Buchanan is een zeer gewaardeerde acteur...
en lid van onze Platina Club. Hij is geen kruimeldief.
Maar stel dat ik me vergis.
En dat de waarzegster, de beroepscrimineel en de papegaai gelijk hebben.
Besef je wel dat je geen enkel bewijs hebt?
Als jullie me zoeken: ik ga affiches plakken.
Hij heeft gelijk. - Ik geloof je wel, Mary.
Acteurs behoren tot de gemeenste, meest doortrapte figuren die er rondlopen.
O ja? - Ze liegen voor de kost.
Jemig. - Als we er een willen vangen...
moet er een waterdicht plan komen.
Paddington...
Knokkels? - Ik heb een voorstel, knul.
We hebben eens overlegd en wij denken:
Als je je naam wilt zuiveren, heb je ons nodig.
De Browns bedoelen het goed. - Maar boeven vang je met boeven.
Dus, als we hier weg kunnen komen, vinden we die kerel snel genoeg.
Maar dat betekent ontsnappen. - Precies. En we hebben al een plan.
Maar we hebben wel jouw hulp nodig.
Wat zeg je ervan? - Het is heel aardig van je...
maar ik denk niet dat tante Lucy het goed vindt als we ontsnappen.
De Browns vinden de dief wel. Ik moet geduld hebben.
Het is niet leuk om te moeten horen, knul, maar vroeg of laat zullen de Browns...
je vergeten.
Zo gaat het altijd. - Eerst slaan ze één bezoek over...
dan twee... - En voor je het weet...
heb je geen thuis meer.
Je vergist je, Knokkels. Jullie allemaal.
Zo zijn de Browns niet. Ze komen morgen echt wel, met goed nieuws.
Jullie zullen het zien.
THEATERAGENT
Judy Brown van de Portobello Express. - Kom binnen.
Zo, is het voor de schoolkrant?
De agent van dé Phoenix Buchanan leek ons erg interessant.
Terecht, maar ik heb twee minuten, dus even snel.
En alleen omdat jullie ontbijt meebrengen.
Lekkere kadetjes, trouwens.
Daar komt hij.
Hallo, Joe. Wat een verrassing.
Wat doe jij hier? - Och, post bezorgen.
Hoe is het met Paddington? - Hij houdt zich taai.
Doe hem de groeten. - Zal ik doen. Dag.
Voor Mr Buchanan.
Wanneer zien we hem weer op 't toneel? - Phoenix? Daar kun je lang op wachten.
Begrijp me goed, hij is een geweldige acteur.
Maar er is een klein probleempje. - O ja?
Hij wil niet met anderen werken. Dan komt zijn talent niet tot zijn recht.
Miss Fanshaw. - Ik moet ervandoor.
We gaan lunchen met een Broadway-producent.
Waar? - In het Ritz, lieverd.
Heel lekkere kadetjes.
Het pakje is bezorgd. Ik herhaal: het pakje is bezorgd.
Van Barkridge's nog wel. Phoenix boft maar weer.
Phoenix. - Felicity.
Ik was al bang dat je mijn nummer kwijt was.
Ik heb twee minuten, dus even snel.
We gaan lunchen met een Broadway-producent.
Dat is geweldig nieuws.
Waar moet ik zijn? - In het Ritz, lieverd.
Ik ben onderweg. - Lekkere kadetjes, trouwens.
Pardon?
Heel lekkere kadetjes.
Dank je, schat.
Ik heb nooit klachten gehad over Mr en Mrs van der Bil.
Handschoenen, sleutels...
En exit.
Mary?
Waar al je dromen uitkomen.
Hallo, schat. - Ben je niet wijs?
Ik weet dat het Phoenix is. - Dit is inbreken.
We breken niks.
Waarom zou hij stelen? Hij is miljonair. - Nee, hij heeft overal schulden.
Een paar rekeningen. Wie... Die geeft veel uit aan crèmepjes.
Hij geeft geen cent. Kom, dat boek zoeken en wegwezen.
Halsdoekje...
En? - Niks.
We zien iets over het hoofd. - Of er is niks. Zullen we gaan?
Kijk, Henry. Het tapijt.
Prachtig. Ik zal wat bestellen.
Help me eens omhoog. Snel.
Een geheime ruimte. - Een zolder.
Een geheime zolder. - Elk huis in de straat heeft er een.
Het is een doodgewone...
Mijn god, wat een mafkees. - Kijk, Henry.
De non, de dief, de koning...
We hadden dus gelijk.
Pardon? 'We'? - Wel, ik heb nooit...
Snel. - Naar beneden.
Gewoonweg adembenemend.
Wie is daar?
Maak u bekend.
Henry?
Hallo, Phoenix.
Wat doe jij hier in hemelsnaam?
Dat kan ik jou ook wel vragen. - Ik woon hier. Dit is mijn huis.
En ik...
verzeker het.
En voor onze Platina Club-leden...
voeren we jaarlijks een gratis beveiligingsinspectie uit.
In je pyjama?
Met je vrouw?
Dat lijkt me allemaal in orde.
O hallo. Ik had je niet binnen horen komen.
Ze helpt mee als het druk is.
O, dat klinkt volkomen...
plausibel. - O ja? Mooi.
Wel, volgens mij ziet alles er picobello uit.
Prachtig.
Op naar kantoor. Dan kunnen de jongens het uitwerken. Tot gauw.
Zeker. Misschien de volgende keer niet in je pyjama.
Het is ook zo'n rare. - Ciao.
Larry zij dank, hij ligt er nog.
Dank aan Larry, Johnny en alle geesten van het theater.
Dat scheelde weinig, of wat?
'Te weinig.' Kalmte, Macbeth.
Verdapper u, we zijn er bijna.
Ik heb die vrouw door heel Londen gevolgd.
Ik heb haar listige aanwijzingen stuk voor stuk verzameld.
Ja, maar wat betekenen ze? Het is gewoon een zootje letters.
Au contraire, mon ami. Het zijn geen letters.
Het zijn muzieknoten.
Inderdaad, Poirot. En ik denk te weten waar ik ze moet spelen.
Rustig. Dat is een heel bijzonder verhaal.
Maar dit is alleen bewijs dat Phoenix Buchanan zijn oude kostuums bewaart.
Kom met concreet bewijs, het boek met zijn vingerafdrukken erop.
Anders kan ik helaas niets voor u betekenen.
Waar gaat ze heen?
Wat doen we nu?
Ik weet het niet.
We kunnen Paddington wel vertellen wie het is.
We hebben het bezoekuur gemist.
Paddington...
Paddington.
Tante Lucy?
Tante Lucy. - Paddington.
Wat doe jij hier? Ik dacht dat je thuis zou zitten.
Ik ben bang dat ik geen thuis meer heb.
Ik zit namelijk in de gevangenis.
Zelfs de familie Brown is me vergeten.
Paddington...
Knokkels?
Vanavond is het zover. We vertrekken om twaalf uur.
Als je je naam wilt zuiveren, is het nu of nooit. Doe je mee?
Ik doe mee.
Wel, dat was het voor vanavond.
Er gebeurt toch niks. Ze zijn de laatste tijd zo braaf.
Lichten uit.
O, boterhammen.
Paddington... - Ik kom al.
Succes, beertje.
Dit is pas leven.
We zijn vrij.
Zakken maar, Spoon.
Kijk, daarmee gaan we ervandoor.
Hoe bedoel je? Waar gaan we heen?
Vertel het maar, Knok. - Wat dan?
Gaan we mijn naam niet zuiveren? - Sorry, knul.
De plannen zijn gewijzigd.
We gaan het land uit. - En jij gaat met ons mee.
Jullie hebben tegen me gelogen. - Kom, kom, zo moet je het niet zien.
We helpen je juist. Anders was je niet meegegaan, en zo is het veel beter.
Wij...
gaan samen marmelade maken.
Maar dat wil ik niet. Ik wil mijn naam zuiveren en naar huis.
En jij zou helpen. Dat had je beloofd.
Sorry, knul.
Dat gaat niet lukken.
Paddington.
Laat hem maar. Hij wordt straks weer opgepakt.
Dat moet hij zelf weten.
Hallo. - Met de familie Brown.
We zijn er niet. - Spreek iets in.
Hallo, met mij. Paddington.
Hopelijk is het niet erg dat ik bel.
Ik wou even zeggen dat ik ontsnapt ben, en...
ik ben dus voortvluchtig.
Het was niet de bedoeling...
maar Knokkels zei dat we mijn naam zouden zuiveren...
en dat ik dan naar huis kon.
Maar hij is nu weg, en ik ben alleen.
Ik snap niet goed waarom ik bel.
Ik wilde alleen maar zeggen...
Vaarwel.
Paddington? - Ja, met Paddington.
Sorry, ik dacht dat jullie me vergeten waren.
We zouden je nooit vergeten. Je bent familie.
We weten wie de dief is. - Phoenix Buchanan.
Maar hij is verdwenen. - We hebben dat hele boek afgezocht.
Tot op de laatste bladzij. - Waar al je dromen uitkomen.
Wat zeg je? - Dat stond op de laatste bladzijde.
Ik moest daarbij steeds aan tante Lucy denken.
Bizar.
Dat stond ook op een velletje bij Phoenix thuis.
Echt? - Ik heb het eerder gezien.
Hier: 'Waar al je dromen uitkomen.' - Het orgel.
Daar ligt vast de schat. - Naar de kermis.
Ze vertrekken vandaag. - Van Paddington Station.
Om 6.35 uur. - Het kan nog.
Paddington, naar het station.
Phoenix' afdrukken op dat boek zijn het bewijs.
Maar dat is een heel eind, Mr Brown.
Ik zie jullie daar.
Weg vrij, dit is een nood-afval.
Sorry.
Medeburgers, ik krijg zojuist bericht...
dat de beer is ontsnapt en mogelijk onderweg is.
Ik verhoog het wijkpaniekniveau tot blinde hysterie.
Opzij, Mr Curry. - Paddington komt niet hierheen.
Hij gaat zijn naam zuiveren. - En dan komt hij weer thuis.
We willen hem hier niet. - Nee, dat heb jij nooit gewild.
Jij had meteen je oordeel klaar over die beer.
Paddington is anders.
Hij zoekt het goede in iedereen, en hij vindt het ook nog.
Daarom maakt hij overal vrienden.
En daarom is Windsor Gardens prettiger als hij er is.
Hij schiet zonder aarzelen iedereen te hulp.
Dus opzij, Mr Curry. Want wij moeten erdoor.
Leuk geprobeerd, Brown. Je plan is gesmoord.
Net als je auto. Toe maar, probeer de choke maar.
Je verzuipt hem. - Koppeling in, tweede versnelling.
Wat doen jullie? - Ik tel tot drie. Drie.
Jullie lopen wederrechtelijk op de openbare weg.
Kom op.
Niet dat voertuig duwen. - Breng Paddington thuis.
Oké, Paddington. Maak je klein, en denk erom: Je bent een vuilnisbak.
Je bent een vuilnisbak. Een doodgewone vuilnisbak die een ommetje maakt.
Dank u wel. - Graag gedaan.
Niets te zien, agent. Gewoon een vuilnisbak.
Best een goeie bak.
Heren.
Paddington...
Mr Brown, snel. Hij is aan boord.
Ik regel het zelf wel.
We moeten die trein inhalen. - Hoe dan?
Ik heb een idee.
Mevrouw, meneer, welkom aan boord.
Mag ik u champagne aanbieden? - Dank u, zeer vriendelijk van u.
Ik moet er even uit na die toestand met die beestachtige beer.
Keteldruk: 225. Water: half glas. Luchtrem: los.
Goed werk, J-Dog.
Ik ben niet J-Dog. Ik ben Jonathan Brown, en ik hou van stoomtreinen.
O, drommels nog aan toe. Blijf van me af. Hou op.
Niks 'stil', Gertrude. Ik krijg gekoelde drank over me heen.
Gerald, ik wil dat je stil bent.
Goed, Gertrude.
...zeven uur. Dit is het BBC-nieuws.
Vier gedetineerden zijn ontsnapt uit de Portobello-gevangenis.
Van de gevangenen ontbreekt ieder spoor.
Behalve van Paddington Brown, die aan boord zit van een kermistrein.
De politie verwacht hem binnenkort aan te houden.
Arm kereltje.
Hij moet daar nu ergens zitten.
Moeten we hem niet helpen, Knokkels? - Hoe dan?
Als we teruggaan, sluiten ze ons voorgoed op.
Jawel, maar hij is een vriend van ons.
Hou je aan het plan.
Ik doe niks voor niks voor niemand.
Wel, opa...
het uur der waarheid.
D...
A...
Het boek.
KARAMELAPPELS
Wat doet hij nu? - Ik weet het niet.
Paddington. - Hij kan ons niet horen.
Kan hij sneller? - Als ik meer kolen heb.
Regel ik. - Zet hem ernaast. Ik stap over.
Ik ga mee. - Probeer ons niet tegen te houden.
Kom mee dan.
Klaar? - Ja.
Springen.
Stel je geest open, dan volgen je benen vanzelf.
Mr Brown... - Mrs Bird...
C...
En tot slot E...
Het werkt.
Hallo...
Wat zijn jullie mooi.
West End, ik ben in aantocht.
Goeiemorgen.
Wat was het nou? D... F... D...
Hier met dat boek.
Waar wou je heen, beer?
Het is een trein. Die is eindig, net als wij allen, helaas.
Exit beer, achterna gezeten door een acteur.
Phoenix Buchanan.
Mrs Bird? - O, nu ken je me ineens wel?
Wel heb ik ooit...
De Cavalerie. Een ouwe taart, een klein meisje en een verzekeringsman.
Wat moet ik toch doen? - Ik weet wel wat ik ga doen.
Ik ga je een oplawaai verkopen.
Geen goed idee.
Toneelvechten, niveau vier.
Waar ik vandaan kom, mannetje...
kom je niet met een mes naar een vuurgevecht.
Ik vrees dat hij pijltjes schiet.
Klopt.
Terwijl dit zwaard akelig scherp oogt.
Achteruit, allemaal.
Voor u, meneer, de jumbo pavlova.
Eet u smakelijk.
Hallo, edelachtbare. Uw haar zit prachtig.
Paddington... - Mrs Brown...
Ik heb een idee.
Goed zo, uitstekend. En nu jullie pluizige vriend.
Langzamer, Jonathan.
Wat een slimme beer.
Geen paniek. Ik ken een trucje dat Harry Houdini altijd deed.
Springen. Ik vang je wel.
Dag, beer.
Bullseye.
Stoppen, Jonathan.
Erop af, jongens.
Knokkels, je bent terug. - Ik kan niet zelf marmelade maken.
Bedankt, allemaal. - Paddington?
Hij gloeit helemaal. - Die knul moet in bed.
Mam... - Paddington...
Hij is niet in orde. - Het komt goed. Toch, kereltje?
Paddington... - Waar ben ik?
Doe maar rustig aan. - Je hebt ons laten schrikken.
Maar je bent nu thuis. - Thuis?
Ja, kijk maar. - De politie zag hun fout in.
Phoenix Buchanan is gearresteerd...
en bovendien is hij geen lid meer van de Platina Club.
Dus... - Je bent een vrije beer.
Hoelang heb ik geslapen? - Drie dagen.
Dus... - Tante Lucy is jarig.
Ik heb haar niks gestuurd. - Het is goed.
Nee, Mrs Brown.
Tante Lucy heeft zoveel voor me gedaan toen ik klein was.
Zonder haar was ik nooit in Londen beland...
en ik wilde alleen maar dat ze trots op me kon zijn.
Maar nu wordt ze wakker zonder cadeau en zal ze zo teleurgesteld zijn in mij.
Ach, domme gans.
Helemaal niet. - Echt niet?
Kom eens mee.
Daar is hij.
Wat doen jullie allemaal hier? - Jou bedanken.
Voor alles wat je voor ons gedaan hebt.
Zonder jou hadden wij elkaar niet. - Ik heb mijn examen gehaald.
En ik zou nooit meer mijn huis in kunnen.
Je hebt genoeg om trots op te zijn.
En omdat de politie het boek als bewijs wilde...
wilden we tante Lucy een ander cadeau bezorgen.
Ik heb mijn luchtmachtmaatjes ingeschakeld.
En ze vindt het vast prachtig.
Maar wat is het dan?
Je wilde haar door dat boek Londen laten zien.
Dat was haar droom.
Wij dachten: Waarom Londen in een boek bekijken...
als ze het in het echt kan zien?
Ga maar opendoen.
Paddington...
Gefeliciteerd, tante Lucy.
Mijn plakboek.
Verjaardag van tante Lucy.
Berentocht door Londen.
Gratie voor Knokkels, Phibs en Spoon. 'Ze zijn veranderd,' zegt de rechter.
Broodje Knokkels. Ex-gedetineerde op het rechte pad opent tearoom.
Zaak loopt als een dolle.
Mary Brown zwemt het Kanaal over.
Portobello Press neemt personeel aan. Jongens ook welkom.
Doorstomen. Jonathan Brown (voorheen J-Dog) maakt stoomtreinen weer cool.
Promotie voor Henry Brown. 'Een oud hoofd op iets minder oude schouders.'
Phoenix Buchanan raakt reclamedeal kwijt. 'Hij is een blafaard,' aldus Harley.
Phoenix Buchanan vandaag voor de rechter.
Phoenix Buchanan...
u hebt zich een verfoeilijke crimineel getoond...
en een schande voor het nobele acteervak.
Ik veroordeel u tot tien jaar...
en ik raad u aan om uw tijd achter tralies wijselijk te besteden.
Dat zal ik zeker.
ZES MAANDEN LATER
luister naar de regen op het dak van tikker-die-tak
ga zitten, poes we zijn nog lang niet thuis
luister op je gemak naar de regen op het dak
van plonk-planke-plink
we drinken wat en schuilen voor de buien
regen, ga nog niet weg plens lekker door
regen maar door, we houden het wel knusjes en droog
luister naar de regen op het dak van tikker-die-tak
plonke-plink plank
jammer genoeg is het geen orkaan
luister - plink - naar de heerlijke regen
Dank u wel.
Nou, kennelijk had ik het West End helemaal niet nodig.
Alleen...
een geboeid publiek.
Wat ben ik toch erg. Sluit me op. O, dat is al gebeurd.
PEP Ondertiteling: Peter Verburg